Miljardairs bieden voor beroemde wijngoederen idioot meer dan de marktwaarde

  • Geplaatst op
  • Door Erik Sauter
Miljardairs bieden voor beroemde wijngoederen idioot meer dan de marktwaarde

Iedere keer als er een wijngoed met een grote naam in de verkoop geraakt is er sprake van buiten proportioneel overbieden door extreem vermogende investeerders.

 

De argumenten laten zich raden. Het is een effectieve manier om andere belangstellenden af te schudden en het werkt status verhogend. Voor de echte rijken, dus niet de multimiljonairs, maar de multimiljardairs, is er sprake van een irritante inflatie op het gebied van status-symbolen. Jachten, penthouses, eigen golfbanen, eigen hotels, uitgestrekte jachtterreinen, privé-jets en eigen musea. Voor hen de normaalste, snel tot verveling neigende, zaak van de wereld  en nieuwe uitdagingen zijn meer dan welkom.

 

Dit overbieden ontgaat de aandeelhouders van de meest gewilde wijnbezittingen uiteraard niet. Iedere keer als ze het bescheiden dividend bijgeschreven krijgen krabben ze zich achter de oren. Het in de markt zetten van het bezit waar ze heel vaak geen grote affiniteit mee hebben en waar ze zich soms maar zelden vertonen, wordt elke dag aantrekkelijker.

Ook komt het voor dat er in familie-verband bij gebrek aan belangstelling of deskundigheid geen “voortzetter” gevonden wordt. Erfopvolging in en buiten familie-verband wordt tevens steeds moeilijker door de exorbitante successie-rechten die de Franse fiscus aanrekent. Als er geen sprake is van familieverband zelfs volstrekt onmogelijk.

Dit overkwam een goede vriend van mij. Hij had de kinderloze eigenares van een Premier Grand Cru Classé levenslang zo goed verzorgd – haar en al haar belangen – dat zij hem als enige erfgenaam aanwees. Dat lijkt een lot uit de loterij maar dat pakte anders uit.  Hij heeft zich maar heel kort eigenaar mogen noemen van dit kostbare bezit omdat de verkoop aan een schatrijke familie de enige mogelijkheid bood om de torenhoge successierechten te betalen. Nu is hij een prachtig bezit armer en een depressie rijker.

 

Zo is er wel aanbod, al blijft het schaars.... prijsopdrijvend schaars.

 

Er zijn twee recente overnames die de gemoederen heftig beroeren omdat ze enorme gevolgen hebben voor degenen die niet wensen te verkopen en liever zien dat hun bezit in de familie blijft.

De Amerikaanse multimiljardair Stan Koerke – eigenaar van Arsenal en van verschillende wijngoederen in Californië, waaronder het voor $ 1.000 per fles verkopende Screaming Eagle - koopt begin dit jaar het grootste bezit in Corton: Domaine du Bonneau de Martray. 9,5 hectare wit (Corton Charlemagne) en 1,5 hectare rood (Corton). Integraal als Grand Cru geclassificeerd. De gemiddelde waarde is € 4 miljoen per hectare maar deze transactie wordt geschat op € 200 miljoen. Een premie van meer dan € 150 miljoen!

De andere is de meest recente overname door de gebroeders Bouyges van Clos Rougeard in Saumur Champigny. Een Loire-gebied met erg lekkere, krokant-sappige wijnen van de cabernet-franc druif. De wijngaarden kosten hier gemiddeld € 15.000 tot € 20.000 per hectare. Het icoon-bezit Clos Rougeard is 11 hectare groot en de betaalde prijs zou zijn: € 14 miljoen ofwel € 1,27 miljoen per hectare. Meer dan 60 x de gemiddelde waarde van een hectare Saumur-Champigny.

Een nachtmerrie voor de actieve, jonge wijnboeren die het bezit van hun ouders graag willen overnemen en voortzetten. Deze transacties richten op het gebied van erf-opvolging onoverkomelijke ravages aan. De fiscus heeft namelijk de neiging om recente transacties door te rekenen in de waardebepaling van het over te dragen bezit.

De kosten van verwerving en vererving komen uiteindelijk in de prijzen van de wijnen terecht. Zodoende zijn de superrijken bezig om zowel het genieten van fijne wijnen voor gewone stervelingen en als de overdracht van wijngaarden binnen familie-verband onmogelijk te maken!

Door het gebruiken van onze website, ga je akkoord met het gebruik van cookies om onze website te verbeteren. Dit bericht verbergen Meer over cookies »